Een succesvol ‘rendez-vous’ van rembétika en blues in Nederland

De bekende muziekgroep Palio-Paréa verrast ons opnieuw met haar nieuwe CD Rendez-vous. Ik heb alle CD’s van hen beluisterd en vind ze allemaal mooi, maar Rendez-vous is volgens mij de beste.
In het algemeen gezegd hebben alle leden van Palio-Paréa jarenlang in dienst gestaan van de blues, met getrouwheid en hartstocht. Dus houdt hun interpretatie van rembétika een gelukkige omhelzing in van deze twee muzikale schatten van de wereld. Daarom zijn ze uniek om te horen. Op hun CD Rendez-vous is deze omhelzing bijzonder duidelijk te merken.
Palio-Paréa heeft beslist de wijze soberheid van de rembétika liederen in zich opgenomen, omdat zij dezelfde soberheid in de blues hebben herkend. Maar tot daar. Als haar leden spelen en zingen, doen ze dat als Nederlanders en niet als wederopgestane rembetici uit de jaren ’30, die sommige - weinig gelukkige - Griekse musici proberen te imiteren.
Vooral de keuze van de liederen op de CD Rendez-vous is rijk. Tussen de verschillende vormen van rembétika en laïka uit diverse perioden zijn er heel interessante liederen van latere componisten als Loek Schrievers en Yannis Lembessis.
Margôt neemt heel goed het grootste deel van de zang voor haar rekening. Ondanks het grote verschil in fonemen tussen de Griekse en de Nederlandse taal is zij degelijk, begrijpelijk, expressief en vaak ontroerend. Wie naar haar luistert, begrijpt direct dat zij meeleeft met het lied dat ze zingt en dat ze dat doet met jeugdig enthousiasme, maar ook met bescheidenheid.
Loek is onovertroffen. Zijn unieke spel is intens en verpletterend, sinds hij van de bluesgitaar direct zonder leermeester overging op de driesnarige bouzouki. Bijzonder interessant zijn zijn beide composities, die zijn grote fantasie en zijn diepe muzikale kennis bewijzen.
Carel is de ritmeaangever van Palio-Paréa. Als ervaren en bekwaam musicus kent hij uitstekend de grenzen van de begeleiding. Hij laat daarom niets weg, maar hij speelt ook niets overbodigs. De magie van zijn spel (en let daarop) is dat je het idee krijgt dat je één instrument hoort, dat tegelijkertijd bouzouki en gitaar is en niet beiden apart!
Ik wens Rendez-vousde goede reis die hij verdient en spoedig maar een nieuw rendez-vous, hoe het dan ook heet.

Panos Savvópoulos,
Athene, juli 2006
(Musicoloog, programmamaker voor Griekse radio en TV.)

Vertaling: Stella Timonidou en Kees Klok