NACHTEN
een muzikale hommage aan K.P. Kavafis  
met een liederencyclus door
 Palio-Paréa & gasten


 PALIO-PARÉA is een Griekse uitdrukking voor “oude vrienden bij elkaar”. Sinds 1992 zoeken de muzikale vrienden onder deze groepsnaam het avontuur in de Griekse muziek. De groep heeft sindsdien een authentieke, herkenbare stijl ontwikkeld die ook in Griekenland voor opwinding zorgt en waardering oogst.
In 2008 (29 april) is het 75 jaar geleden dat de Griekse dichter K.P. Kavafis (1863-1933) overleed. Kavafis wordt internationaal beschouwd als een van de invloedrijkste dichters van de vorige eeuw. Wie kent niet zijn meest beroemde gedicht Ithaka? PALIO-PARÉA grijpt deze gelegenheid aan door hem met een mooie, sfeervolle liederencyclus te gedenken. Niet alleen Kavafis’ mooiste erotische verzen inspireerden Loek Schrievers (bouzouki- en ûd speler van  Palio-Paréa) tot het componeren van prachtige liederen, maar ook zijn gedichten over ouder worden en het niet “vrij” kunnen leven.
Voor de pauze zal de liederencyclus (uitgebracht op cd Nights in Attarin) uitgevoerd worden met in de hoofdrol de ûd, het instrument dat Kavafis vaak gehoord zal hebben in zijn woonplaatsen Alexandrië en Istanbul. Na de pauze zal het publiek zich wanen in de taverne of de teké, daar waar de Grieken zich ontspannen, zingen en dansen op de verleidelijke ritmes van de sirtos, de tsifteteli, de sirtaki. Hun “kaïmo” (hartzeer) uitdrukken in de zeïbekiko, de mooiste dans die er is! Bouzouki en baglama hebben het hier voor het zeggen!

“….In our opinion the biggest surprise was the moment the group played their own composition on the poem Epestrefe by Constantin Cavafy. Everything else we could say about Palio-Paréa is hereby superfluous.”
Uit “Dhialogos” (Gr.) door Thanasis Michalakis uit recensie van optreden tijdens het Tsitsania festival te Trikala (Griekenland)

“...Palio-Paréa benadert de rebètika echter met de spirit van de eerste manges of rebètes: ,,We leven maar één keer, waarom zouden we ons dan niet te pletter amuseren?’’ Tegelijk willen ze de mensen ook informeren, dat die muziek überhaupt bestààt, en dat ze meer verschijningsvormen en diepgang heeft dan men bij dat eerste contact zou vermoeden. Aan hen zal het niet liggen....” Uit Folkroddels (B) door Antoine Légat – Europalia in Eeklo 16-12-2007